Wind mee,
berg af
en café in zicht

Wat is je naam?
Sjoerd van Bemmelen

Waarom deze route?
Dit is de route die ik veelal gebruik als een herstelrondje (ReCoffeery ride) met uiteraard een koffiestop/lunchstop bij De Proloog. Een aantal fietsmaatjes van mij hebben maken al regelmatig een grapje dat ze een “Sjoerdje” hebben gedaan. Dat is rechtstreeks fietsen naar De Proloog, koffie drinken en dan weer naar huis.

Wat is jouw band met De Proloog?
Het is niet meer weg te denken uit de wielercultuur, het maken van een koffiestop. Het is een “ding” geworden in het wielrennen. Al bijna 10 jaar kom ik nog steeds met veel plezier bij mijn favoriete fietscafé De Proloog in Amerongen voor het maken van een koffiestop of om te komen lunchen. Mijn favoriet is een broodje huisgemaakte tonijn op wit brood, een cola en een dubbele espresso.  Dit rondje, mijn gebruikelijke koffierondje, gebruik ik meestal als herstelrondje (ReCoffeery Ride) en uiteraard zoek ik de gezelligheid op die er vaak wel is bij De Proloog. Zodra het personeel mij al ziet weten ze al vrij zeker wat ik wil gaan bestellen. Een dubbele espresso, een “Sjoerdje” (broodje tonijn) en een cola.

Wat is je naam?
Chris McKenney

Waarom deze route?
De tocht van ‘Base to Tower’ is een reis terug in de tijd – naar de tijd voordat we mobiele telefoons en internet hadden en de wereld via kortegolfradio met elkaar verbonden was. Deze tocht gaat naar Radio Kootwijk en terug via een paar onverharde wegen, waaronder de prachtige Hofweg; geschikt voor racefietsen met 32 of 34 mm banden. Een herinnering aan de tijd dat je meer nodig had dan een mobieltje om iemand te bellen, iets om over na te denken terwijl je over de rustige wegen ten noorden van de Proloog rijdt.

Wat is jouw band met De Proloog?
De Proloog is niet zomaar een ‘fietscafé’ – Berry en Esther hebben een plek gecreëerd die echt vriendelijk en open is voor iedereen. Vóór De Proloog stopten mijn vrouw en ik zelden tijdens een rit – hooguit even bij een tankstation voor een drankje als het echt nodig was. De Proloog is nu het middelpunt van bijna elke rit geworden – het is ons ontmoetingspunt halverwege de rit. Een drankje drinken en misschien pannenkoeken of frietjes eten terwijl we bijpraten met iedereen, maakt het fietsen juist zo leuk; we hopen dat elke fietser een plek als deze heeft die hij of zij onderdeel kan maken van zijn of haar reis.